ການປັບຄ່າເຄື່ອງພິມ UV ປະເພດຕັ້ງແຕ່ພື້ນສຳລັບຜົນໄດ້ຮັບສີທີ່ຖືກຕ້ອງ

ການເຂົ້າໃຈການປັບຄ່າສີຂອງເຄື່ອງພິມ UV ປະເພດ flatbed

ເຫດໃດຈຶ່ງເກີດຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງຂອງສີໃນການພິມ UV ປະເພດ flatbed

ການປ່ຽນແປງໃນສະພາບແວດລ້ອມມັກຈະນຳໄປສູ່ການປ່ຽນສີທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ເມື່ອອຸນຫະພູມປ່ຽນແປງໄປປະມານ 5 ອົງສາເຟີຣີໄຮດ໌, ສິ່ງນີ້ອາດຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສີປະມານ 12 ເປີເຊັນ. ສິ່ງດຽວກັນນີ້ກໍເກີດຂື້ນກັບແສງ UV ທີ່ເຖົ້າລົງຢ່າງບໍ່ເທົ່າທຽມກັນຕາມເວລາ, ເຊິ່ງຈະສູນເສຍຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນປະມານ 30 ເປີເຊັນຫຼັງຈາກໃຊ້ງານຕໍ່เนື່ອງປະມານ 1,200 ຊົ່ວໂມງ. ປັດໄຈອີກຢ່າງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍແມ່ນຄວາມເປີດຮູຂອງເນື້ອໃນພື້ນຜິວ. ພື້ນຜິວທີ່ມີຮູເປີດຈະດູດຊຶມທີ່ມີສີປະມານ 18 ເປີເຊັນຫຼາຍກວ່າພື້ນຜິວທີ່ບໍ່ມີຮູເປີດ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມຍາກໃນການບັນລຸຜົນໄດ້ທີ່ເປັນເອກະລັກທົ່ວທັງການພິມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ມີປັດໄຈອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງທີ່ສົ່ງຜົນຕໍ່ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີ. ຄວາມໜືດຂອງທີ່ມີສີທີ່ເບິ່ງໄປຈາກຂອບເຂດທີ່ຍອມຮັບໄດ້ (ບວກຫຼືລົບ 2 ເປີເຊັນ) ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ. ການຈັດຕັ້ງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຂອງຫົວພິມເຖິງແມ່ນຈະເປັນເລື່ອງນ້ອຍໆ ເຊັ່ນ: ມີຄວາມເບິ່ງໄປຈາກຈຸດທີ່ຖືກຕ້ອງເຖິງ 0.03 ມີລີແມັດເທີກໍສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຫາທີ່ສັງເກດເຫັນໄດ້. ແລະຢ່າລືມເຖິງເວລາທີ່ຊອບແວ RIP ບໍ່ໄດ້ຖືກປັບຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການເບິ່ງໄປຈາກສີປະມານ 9 ເປີເຊັນເປັນເພາະສະເພາະໃນຂະບວນການປ່ຽນຈາກພື້ນທີ່ສີ RGB ໄປເປັນ CMYK.

ວິທະຍາສາດທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີໃນການພິມ UV

ເມື່ອຖືກປັບຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງຕາມມາດຕະຖານ ISO 12647-7 ໂດຍໃຊ້ຄ່າ LAB, ເຄື່ອງພິມ UV ສາມາດບັນລຸຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີພາຍໃນປະມານ 2 ຫົວໆ Delta E. ການບັນລຸຄວາມແທ້ຈິງໃນລະດັບນີ້ຕ້ອງການການວັດແທກຄ່າການສະທ້ອນສະເພກຕີຣັມ (spectral reflectance) ແຕ່ລະ 10 ນາໂນແມັດທົ່ວທັງສະເພກຕີຣັມທີ່ມີທັດສະນະໄດ້ (visible spectrum) ຈາກປະມານ 380 ຫາ 730 ນາໂນແມັດ. ເຄື່ອງພິມລະດັບສູງມັກຈະໃຊ້ຮູບແບບການປະກົດຂອງສີ CIECAM02 ເພື່ອຈັດການກັບສະຖານະການທີ່ສຳຄັນ ເຊິ່ງສີອາດຈະເບິ່ງຕ່າງກັນໄປຕາມເງື່ອນໄຂຂອງແສງສະຫວ່າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ເຊັ່ນ: ແສງທໍາມະຊາດທີ່ 6500K ແລະ ແສງພາຍໃນທີ່ອຸ່ນຂຶ້ນທີ່ 3000K. ລະບົບເຫຼົ່ານີ້ຍັງຄຳນຶງເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງຂອງມຸມການເບິ່ງ ໂດຍທົ່ວໄປຈະປຽບທຽບການສັງເກດທີ່ມຸມມາດຕະຖານ 2 ອົງສາ ກັບມຸມການເບິ່ງທີ່ກວ້າງຂຶ້ນທີ່ 10 ອົງສາ. ອີກບັນຫາໜຶ່ງເກີດຂື້ນຈາກການຈັບຄູ່ຂອບເຂດສີລະຫວ່າງຮູບແບບ sRGB ທີ່ນິຍົມໃຊ້ ເຊິ່ງສາມາດສະໜັບສະໜູນສີປະມານ 1.8 ລ້ານສີ ແລະ ຄວາມສາມາດທີ່ຂະຫຍາຍອອກຂອງລະບົບ CMYKOGV ທີ່ທັນສະໄໝ ເຊິ່ງສາມາດຜະລິດສີທີ່ແຕກຕ່າງກັນໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 2.3 ລ້ານສີ.

ຄວາມຕ້ອງການທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນສຳລັບສີທີ່ສອດຄ່ອງກັນໃນບໍລິການພິມດິຈິຕອນ

ເຈັດສິບແປດເປີເຊັນຂອງຜູ້ຊື້ບໍລິການພິມໃນປັດຈຸບັນຕ້ອງການຄວາມຄືນກັນລະຫວ່າງຕົວຢ່າງການພິມ (proof) ແລະ ການຜະລິດຈິງ (production) ໃນຂອບເຂດ E=3 (PIA 2023), ເທື່ອນີ້ເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 62% ໃນປີ 2020. ການປ່ຽນແປງນີ້ເປັນຕົວຂັບເຄື່ອນໃຫ້ມີການນຳໃຊ້ການປັບຄ່າຢ່າງເຂັ້ມງວດທົ່ວທັງຂະບວນການສ້າງຕົວຢ່າງບັນຈຸພະລັງ (ມີເກນຄວາມຖືກຕ້ອງ 92% ສຳລັບການອະນຸມັດຍີ່ຫໍ້), ປ້າຍໂຄສະນາໃນຮ້ານຄ້າ (86% ຂອງຜູ້ຊື້ປະຕິເສດປ້າຍທີ່ມີຄ່າ E>5), ແລະ ການຕີ່ມາດຕະການອຸດສາຫະກຳທີ່ຕ້ອງການການຕິດຕາມທີ່ເຂົ້າກັນໄດ້ກັບມາດຕະຖານ AS9102.

ເຄື່ອງມື ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ຈຳເປັນສຳລັບການປັບຄ່າຢ່າງມີປະສິດທິຜົນ

ການນຳໃຊ້ສະເປັກໂຕຟອຕອມເຕີເຣີ (Spectrophotometers) ແລະ ເຕັກນິກການວັດແທກຄວາມໜາ (Densitometry) ສຳລັບການຢືນຢັນສີ

ເມື່ອເວົ້າເຖິງການວັດແທກວ່າສີຈະເບິ່ງເປັນແນວໃດ ແລະ ຄວາມໜາຂອງຊັ້ນສີທີ່ພິມ, ເຄື່ອງສະເປັກໂຕຟອຕອມີເຕີ ແລະ ເຄື່ອງເດນຊີໂທເມີ ຈະເປັນເຄື່ອງມືທີ່ດີທີ່ສຸດ. ເຄື່ອງມືເຫຼົ່ານີ້ຮັບປະກັນວ່າທຸກຢ່າງຈະຄົງທີ່ໃນທຸກໆການພິມ. ຕົວເລກກໍສະຫຼຸບໄດ້ເຊັ່ນກັນ – ເມື່ອຕັ້ງຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເຄື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຈະຫຼຸດຜ່ອນຂໍ້ຜິດພາດດ້ານສີໄດ້ປະມານ 72% ເມື່ອເທີບຽບກັບການພິຈາລະນາດ້ວຍຕາເທົ່ານັ້ນ, ອີງຕາມການຄົ້ນຄວ້າຫຼ້າສຸດຈາກບຸກຄົນໃນອຸດສາຫະກຳການພິມໃນປີ 2023. ສຳລັບວັດຖຸທີ່ດູດຊຶມສີໄດ້ໜ້ອຍ, ເຊັ່ນ: ອະຄຣີລິກ ຫຼື ເຫຼັກ, ການວັດແທກດ້ວຍເຄື່ອງເດນຊີໂທເມີ ຈະເຮັດວຽກໄດ້ດີເດັ່ນເປັນພິເສດ. ການໃຊ້ສີຫຼາຍເກີນໄປໃນພື້ນຜິວເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະເຮັດໃຫ້ເກີດບັນຫາໃນການຕິດຕັ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເນື່ອງຈາກສີບໍ່ແຫ້ງຢ່າງເຕັມທີ່. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ມືອາຊີບເຊື່ອຖືເຕັກນິກການວັດແທກເຫຼົ່ານີ້ເປັນຢ່າງຍິ່ງສຳລັບການພິມທີ່ທ້າທາຍ.

ບົດບາດຂອງ ICC Profiles ໃນຄວາມຖືກຕ້ອງດ້ານສີຂອງເຄື່ອງພິມ UV Flatbed

ໂປຟໄຟລ໌ ICC ເຮັດຫນ້າທີ່ເປັນຕົວແປງສີລະຫວ່າງສິ່ງທີ່ນັກອອກແບບເຫັນຢູ່ໃນຈໍແລະສິ່ງທີ່ພິມອອກມາຈາກເຄື່ອງພິມ. ເມື່ອບຸກຄົນໃດໜຶ່ງເຮັດວຽກກັບສີເຊັ່ນ: PMS 185 Red, ໂປຟໄຟລ໌ເຫຼົ່ານີ້ຈະຊ່ວຍຮັບປະກັນວ່າສີແດງທີ່ມີຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຈະບໍ່ປ່ຽນໄປເປັນສີອື່ນທີ່ຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງເມື່ອພິມລົງໃສ່ເຈ້າ. ການສຳຫຼວດເມື່ອປີ 2024 ພົບເຫັນຜົນໄດ້ຮັບທີ່ດີເລີດເຊັ່ນກັນ—ຮ້ານພິມທີ່ນຳໃຊ້ໂປຟໄຟລ໌ ICC ທີ່ຖືກອອກແບບເປັນພິເສດສຳລັບວັດສະດຸແຕ່ລະຊະນິດ ໄດ້ສັງເກດເຫັນອັດຕາການຮ້ອງທຸກຈາກລູກຄ້າຫຼຸດລົງເຖິງສອງສາມສ່ວນຂອງຕົ້ນເດີມ. ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມມາຍທີ່ແທ້ຈິງແມ່ນການພິມໃສ່ພື້ນຜິວທີ່ທ້າທາຍເຊັ່ນ: ຜ້າການແວ (canvas) ໂດຍທີ່ໂປຟໄຟລ໌ຂັ້ນສູງເປັນພິເສດຈະຄຳນຶງເຖິງວິທີການທີ່ສານພິມແຜ່ກະຈາຍໄປຕາມເນື້ອເນົ້າຂອງວັດສະດຸ. ການປັບຄ່າຢ່າງສຸກເສີນເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍຮັກສາລາຍລະອຽດຂອງເງົາໃນສ່ວນທີ່ເຂັ້ມຂຸ້ນໄວ້ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ແລະຍັງປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ສີເບິ່ງຂຸ່ມຄຸ້ມ ຫຼືສູນເສຍອິດທິພົນຂອງມັນໄປທັງໝົດ.

ການເຊື່ອມຕໍ່ຊອບແວ RIP ໃນຂະບວນການຈັດການສີ

ຊອບແວ RIP ລ່າສຸດໃນປັດຈຸບັນເຮັດຫຼາຍຢ່າງກວ່າພຽງແຕ່ປະມວນຜົນຮູບພາບເທົ່ານັ້ນ. ມັນຈະຈັດການການປັບສີອັດຕະໂນມັດໃນຂະນະທີ່ປ່ຽນຮູບແບບເວັກເຕີ (vector graphics) ໃຫ້ເປັນຮູບແບບ raster ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ໃຊ້ເຄື່ອງພິມຄວບຄຸມໄດ້ດີຂຶ້ນຫຼາຍວ່າສີຈະຖືກພິມໄປຢູ່ບ່ອນໃດເທິງເຈ້າເປື້ອນ. ສ່ວນຫຼາຍຮ້ານພິມໄດ້ສັງເກດເຫັນສິ່ງທີ່ນ່າສົນໃຈເມື່ອພວກເຂົາເຊື່ອມຕໍ່ລະບົບ RIP ຂອງພວກເຂົາເຂົ້າກັບສະເປັກໂຕຟອຕ໌ເມີເຕີ (spectrophotometers). ອີງຕາມຂໍ້ມູນລ່າສຸດຈາກວາລະສານ Graphic Arts Monthly ໃນປີ 2023, ປະມານສາມໃນສີ່ຄົນຂອງຜູ້ປະຕິບັດງານສາມາດບັນລຸຈຸດທີ່ດີເລີດ (sweet spot) ຂອງຄ່າ Delta E ເທົ່າກັບຫຼືຕ່ຳກວ່າ 2. ນີ້ເທົ່າກັບຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕາເປົ່າຕາມມາດຕະຖານ ISO ສຳລັບການຈັດການສີ. ແລະຖ້ານີ້ຍັງບໍ່ພໍເທົ່າໃດ, ບັນດາວິທີແກ້ໄຂ RIP ຈາກບຸກຄົນທີສາມຈຳນວນຫຼາຍໃນປັດຈຸບັນມາພ້ອມດ້ວຍທະນາຄານຂໍ້ມູນ (memory banks) ທີ່ບັນຈຸໂປຼຟາຍວັດສະດຸທີ່ໄດ້ຮັບການທົດສອບແລ້ວຫຼາຍຮ້ອຍຊຸດ. ໂປຼຟາຍເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍຫຼຸດເວລາການຕັ້ງຄ່າລົງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍເວລາປະຕິບັດງານຕ່າງໆຜ່ານເຄື່ອງພິມ, ໂດຍເປັນພິເສດເວລາປ່ຽນຈາກວັດສະດຸປະເພດໜຶ່ງໄປອີກປະເພດໜຶ່ງ ເຊັ່ນ: ເຈ້າເປື້ອນເງົາ (glossy paper) ໄປເປັນເຈ້າເປື້ອນດ້ານຂຸ່ມ (matte cardstock).

ຂະບວນການຄຳນວນແລະປັບຄ່າ UV Flatbed Printer ຢ່າງເປັນລຳດັບ

ການປະເມີນຄ່າເບື້ອງຕົ້ນ: ຄວາມສະຖຽນຂອງເຄື່ອງພິມ ແລະ ຄວາມຮາບພຽງຂອງເບັດ

ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການກວດສອບດ້ານເຄື່ອງຈັກ: ຢືນຢັນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການຈັດຕັ້ງຫົວພິມ, ຮັບປະກັນຄວາມຮາບພຽງຂອງເບັດໃນຊ່ວງ ±0.2 ມມ (ມາດຕະຖານອຸດສາຫະກຳການພິມ 2023), ແລະ ຢືນຢັນຄວາມສອດຄ່ອງຂອງຜົນຜະລິດແສງ UV. ຄວາມບໍ່ສະຖຽນຂອງເຄື່ອງຈັກເປັນສາເຫດຂອງຄວາມເບິ່ງທີ່ແຕກຕ່າງດ້ານສີ 43% ໃນງານພິມທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ແຫ້ງ, ເຮັດໃຫ້ຂັ້ນຕອນນີ້ເປັນພື້ນຖານທີ່ສຳຄັນຕໍ່ການປັບຄ່າຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ການພິມທົດສອບ ແລະ ການເກັບຕົວຢ່າງສີໃນວັດສະດຸທີ່ແຕກຕ່າງກັນ

ພິມແຜ່ນສີມາດຕະຖານເທິງວັດສະດຸທີ່ນິຍົມໃຊ້ຢ່າງໜ້ອຍຫ້າຊະນິດ - ເຊັ່ນ: ອະຄຣີລິກ, ເຫຼັກ, ແລະ ແຜ່ນທີ່ມີເນື້ອເຄື່ອນ - ເພື່ອປະເມີນວ່າຄຸນສົມບັດຂອງເນື້ອໜ້າມີຜົນຕໍ່ການດູດຊຶມແລະຄວາມເຂັ້ມຂຸ້ນຂອງສີ. ບັນທຶກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງວັດສະດຸທີ່ມີຮູ ແລະ ວັດສະດຸທີ່ບໍ່ມີຮູ ເພື່ອນຳໃຊ້ໃນການສ້າງໂປຟາຍ.

ການວັດແທກຜົນຜະລິດດ້ວຍສະເປັກໂຕຟອຕີເມີເຕີ ແລະ ການສ້າງໂປຟາຍ ICC

ວັດແທກຄ່າ LAB ຂອງບໍລິເວນທີ່ທົດສອບຕໍ່ກັບເອກະສານອ້າງອີງ Pantone ໂດຍໃຊ້ສະເປັກໂຕຟອຕີເມີເຕີ. ຕ້ອງມີການປັບປຸງຖ້າຄວາມແຕກຕ່າງເກີນ 3 Delta E. ສ້າງໂປຟາຍ ICC ທີ່ເປັນເອກະລັກຕໍ່ແຕ່ລະວັດສະດຸເພື່ອແຜນທີ່ການປະພຶດຂອງສີຢາງຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ລົດລົງຂໍ້ຜິດພາດຂອງຈັກກະສີ (gamut errors) ໄດ້ 78% ໃນຂະບວນການທີ່ໃຊ້ວັດສະດຸຫຼາຍຊະນິດ.

ການປັບຕັ້ງຄ່າເຄື່ອງພິມຕາມຂໍ້ມູນການປັບຄ່າ

ປັບຄ່າຄວາມເຂັ້ມຂອງສີຢາງ (±5%), ຈຳນວນຄັ້ງທີ່ພິມຜ່ານ (pass count), ແລະ ຄວາມເຂັ້ມຂອງການແຫ້ງ (curing intensity) ໂດຍອີງໃສ່ຂໍ້ມູນທີ່ວັດແທກໄດ້. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ແຜ່ນລື້ນ (corrugated board) ມັກຈະຕ້ອງການຄວາມເຂັ້ມຂອງສີຢາງສູງຂຶ້ນ 15% ເທົ່າກັບ acrylic ມັນເງົາເພື່ອຊົດເຊີຍຄວາມຂຸ່ມຂະຫວາດຂອງໜ້າພື້ນ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການດູດຊຶມ.

ການຢືນຢັນຜົນໄດ້ຮັບ: ການປຽບທຽບຜົນໄດ້ຮັບຈາກການພິມທີ່ມີການປັບຄ່າ ແລະ ບໍ່ມີການປັບຄ່າ

ຜະລິດງານພິມທີ່ຄູ່ກັນໄດ້ທັງທີ່ມີ ແລະ ບໍ່ມີການປັບຄ່າ. ໃຕ້ແສງ D50, ຜົນໄດ້ຮັບຈາກການພິມທີ່ມີການປັບຄ່າຄວນບັນລຸຄວາມຖືກຕ້ອງຕໍ່ Pantone ໃນເປີເຊັນຕ໌ທີ່ >95%, ແລະ ຂັບໄລ່ການເກີດບັນຫາເຊັ່ນ: ຮູບແຖວ (banding), ການປ່ຽນສີເມື່ອເปลີ່ນແຫຼ່ງແສງ (metamerism), ຫຼື ການເລື່ອນຂອງສີ (hue shifts) ອອກໄປທັງໝົດ.

ວິທີທີ່ວັດສະດຸເປົ້າໝາຍ ແລະ ການແຫ້ງມີຜົນຕໍ່ຜົນໄດ້ຮັບດ້ານສີ

ການສ້າງໂປຟາຍວັດສະດຸເປົ້າໝາຍເພື່ອການສື່ສານສີທີ່ຖືກຕ້ອງ

ແຕ່ລະວັດຖຸມີການປະຕິບັດທີ່ເປັນເອກະລັກກັບສີ UV, ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີການປະເມີນຄຸນສົມບັດຂອງພື້ນຜິວທີ່ເໝາະສົມເພື່ອຮັກສາຄວາມຖືກຕ້ອງ. ລາຍງານຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີປີ 2024 ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າການນຳໃຊ້ ICC profiles ທີ່ເໝາະສົມກັບວັດຖຸເປົ້າໝາຍໄດ້ຫຼຸດຜ່ອນຄວາມແຕກຕ່າງຂອງສີລົງ 63% ເມື່ອທຽບກັບການຕັ້ງຄ່າທົ່ວໄປ. ຕົວຢ່າງລວມມີ:

*Delta E ແມ່ນການວັດແທກຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ສາມາດເຫັນໄດ້ຂອງສີ (ຄ່າຕ່ຳ = ຄວາມຖືກຕ້ອງດີຂຶ້ນ)

ຜົນກະທົບຂອງການດູດຊຶມຂອງວັດຖຸ ແລະ ພື້ນຜິວທີ່ປະກອບຕໍ່ສີ

ວັດຖຸທີ່ມີຮູເປີດເຊັ່ນ: ໄມ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ເຄືອບດູດຊຶມປະມານ 18-22% ມາກກວ່າວັດຖຸທີ່ບໍ່ມີຮູເປີດ (Ponemon Institute 2023), ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງປັບອັດຕາການປະກອບສີໃຫ້ເໝາະສົມ. ພື້ນຜິວທີ່ມີເງົາເຄື່ອງເປືອຍ (semi-gloss) ສາມາດເຮັດໃຫ້ສີທີ່ເຫັນໄດ້ເບີ່ງແຕກຕ່າງໄປຈົນເຖິງ 15% ເມື່ອທຽບກັບພື້ນຜິວທີ່ບໍ່ມີເງົາ (matte) ໃນສະພາບແສງທີ່ເໝືອນກັນ, ເຊິ່ງເນັ້ນໃຫ້ເຫັນຄວາມຈຳເປັນໃນການປັບຄ່າເປັນເອກະລັກຕາມປະເພດພື້ນຜິວ.

ອິດທິພົນຂອງຄວາມເຂັ້ມຂອງແສງ UV ແລະ ປັດໄຈການແຫ້ງຕົວຕໍ່ສີ

ການໃຊ້ພະລັງງານ UV ເກີນຄ່າທີ່ເໝາະສົມ (ປົກກະຕິແລ້ວຢູ່ທີ່ 300-400 mJ/cm²) ຈະເຮັດໃຫ້ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງໂປລີເມີເລີເລີບໍ່ເປັນໄປຕາມທຳມະຊາດ ແລະ ກໍ່ເກີດການປ່ຽນສີທີ່ບໍ່ສາມາດກັບຄືນໄດ້ໃນສີທີ່ປະກອບດ້ວຍ CMYK ຈຳນວນ 37% (ການທົດລອງ FlexoTech ປີ 2024). ລະບົບການແຫ້ງຕົວດ້ວຍແສງ UV ທີ່ໃຊ້ຄວາມຖີ່ສອງຄ່າຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນບັນຫານີ້ໄດ້ ໂດຍການແຍກຂະບວນການແຫ້ງຕົວເປັນສອງຂັ້ນຕອນ: ຂັ້ນຕອນທຳອິດແຫ້ງຕົວບ່ອນເທື້ອຜິວ ແລະ ຂັ້ນຕອນທີສອງແຫ້ງຕົວບ່ອນຊັ້ນເລິກ ເພື່ອຮັກສາຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີ.

ການຫຼີກເວັ້ນການປ່ຽນສີຈາກການແຫ້ງຕົວເກີນໄປ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການຕັ້ງຄ່າທີ່ຖືກຕ້ອງ

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີການຕັ້ງຄ່າທີ່ຖືກຕ້ອງ, ການແຫ້ງຕົວເກີນໄປຍັງສາມາດເຮັດໃຫ້ສີມາເຈນຕາ ແລະ ສີເຫຼືອງເສຍຄວາມຖືກຕ້ອງ. ການສຶກສາປີ 2023 ຈາກຫ້ອງທົດລອງການພິມຊັ້ນນຳ້ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການຫຼຸດຄວາມເຂັ້ມຂອງການແຫ້ງຕົວລົງ 12% ໃນຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍ ສາມາດຮັກສາຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີໄດ້ ໂດຍຍັງຄົງບັນລຸເງື່ອນໄຂການຢູ່ຕິດຂອງ ASTM D3363.

ການຮັກສາຄວາມສອດຄ່ອງຂອງສີ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການໃຊ້ງານຢ່າງຕໍ່เนື່ອງ

ການຕັ້ງຄ່າເຄື່ອງມືທຸກໆວັນ ແລະ ການບັນຈຸເຂົ້າໃນຂະບວນການຜະລິດ

ການກວດສອບການຕັ້ງຄ່າໃໝ່ທຸກວັນຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມເບິ່ງທີ່ແຕກຕ່າງຂອງສີໄດ້ຮອດ 68% (PrintTech Solutions 2023). ການເລີ່ມຕົ້ນການໃຊ້ງານເປັນເວລາ 5 ນາທີ - ລວມທັງການກວດສອບຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການຈັດລຽງຮູເຈາະ, ການກວດສອບຄວາມໜາແໜ້ນຂອງທີ່ຢູ່, ການທົດສອບຄວາມເຂັ້ມຂອງ LED ຜ່ານຮູບແບບເງົາສີເທົາ, ການປະເມີນຄວາມສາມາດຂອງລະບົບດູດແຮງສຸຍ, ແລະ ການອ່ານຄ່າຈາກເຄື່ອງວັດແທກລັງສີ UV - ສາມາດຮັບປະກັນຄວາມເປັນເອກະພາບກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມການຜະລິດ.

ຄວາມຖີ່ຂອງການຕັ້ງຄ່າໃໝ່ ແລະ ການອັບເດດໂປຣໄຟລ໌ ICC

ອັບເດດໂປຣໄຟລ໌ ICC ທຸກ 3 ເດືອນເພື່ອຄຳນຶງເຖິງການສຶກຫຼຸດຂອງຮູເຈາະ ແລະ ການປ່ຽນແປງສູດຂອງທີ່ຢູ່. ຜູ້ໃຫ້ບໍລິການດ້ານການພິມດິຈິຕອລໆແຫ່ງໜຶ່ງໃນເອີໂຣບໄດ້ເພີ່ມອັດຕາການຮັກສາລູກຄ້າຂຶ້ນ 23% ຫຼັງຈາກຈັດຕັ້ງການຕັ້ງຄ່າໃໝ່ທຸກ 2 ເດືອນໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການປ່ຽນແປງສິນຄ້າເກັບໃນສາງ (Digital Print Quarterly 2024).

ການຕັ້ງຄ່າໃໝ່ຫຼັງຈາກການປ່ຽນຫົວພິມ ຫຼື ແສງໄຟ UV

່ຮ້ອຍລະ 89 ຂອງບັນຫາຄຸນນະພາບທີ່ເກີດຂື້ນຫຼັງຈາກການປ່ຽນແປງອຸປະກອນເກີດຈາກການຕັ້ງຄ່າຄືນຢ່າງບໍ່ສົມບູນ (ສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າດ້ານສິນຄ້າພິມ 2023). ຫຼັງຈາກການປ່ຽນຫົວພິມ ຫຼື ແສງໄຟ ຕ້ອງປະຕິບັດການພິມທົດສອບໃນທຸກຊ່ວງຄວາມຖີ່, ຢືນຢັນຜົນໄດ້ຮັບຕໍ່ກັບໂປຟາຍທີ່ເກັບໄວ້ດ້ວຍສະເປັກໂຕຟອຕົມເຕີ, ແລະ ວາດແທນຄວາມເຂັ້ມຂອງແສງ UV ໃນທຸກໆໄລຍະຫ່າງ 5 ແຊັງຕີແມັດທົ່ວທັງເຂດການພິມ.

ການຕັ້ງຄ່າອັດຕະໂນມັດ ແລະ ການຕັ້ງຄ່າດ້ວຍມື: ຂໍ້ດີ ແລະ ຂໍ້ເສຍ

ລະບົບອັດຕະໂນມັດຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຂໍ້ຜິດພາດທີ່ເກີດຈາກມະນຸດ ແຕ່ຕ້ອງການການລົງທຶນເບື້ອງຕົ້ນທີ່ສູງຂື້ນ 34% (ວາລະສານເສດຖະສາດການພິມ 2024).

ແນວໂນ້ມໃນອະນາຄົດ: ການຕັ້ງຄ່າທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍ AI ແລະ ການປັບສີແບບທຳນາຍລ່ວງໆ

ອັລກົຣິດທຶມການຮຽນຮູ້ຂອງເຄື່ອງຈັກສາມາດທຳນາຍການເລື່ອນສີໄດ້ເຖິງ 8 ຊົ່ວໂມງກ່ອນທີ່ຈະເຫັນໄດ້ດ້ວຍຕາ, ເຊິ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການສູນເສຍວັດຖຸດິບລົງ 40% ໃນການທົດລອງຂັ້ນຕົ້ນ (ກອງປະຊຸມ AIIPP 2024). ເຄື່ອງພິມ UV ປະເພດ flatbed ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັບເຄືອຂ່າຍ IoT ຢູ່ໃນຂະນະນີ້ສາມາດປັບການຕັ້ງຄ່າດ້ວຍຕົວເອງຕາມຂໍ້ມູນຄວາມຊື້ນໃນອາກາດ ແລະ ຄວາມໜືດຂອງສາຍທີ່ໄດ້ຮັບຢູ່ໃນເວລາຈິງ, ເປີດທາງໃຫ້ເກີດສະພາບແວດລ້ອມການພິມທີ່ປັບຕົວເອງໄດ້.

ຄຳຖາມທີ່ຖາມບໍ່ຍາກ

ຫຼັກການໃດທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງຂອງສີໃນການພິມ UV ປະເພດ flatbed?

ຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງຂອງສີສາມາດເກີດຂື້ນຈາກການປ່ຽນແປງຂອງສະພາບແວດລ້ອມ, ແສງ UV ທີ່ເກົ່າຊ້ຳ, ວັດຖຸທີ່ມີຮູບົ່ມທີ່ດູດສີໄດ້ຫຼາຍຂື້ນ, ແລະ ຫົວພິມທີ່ບໍ່ຢູ່ໃນຕຳແຫນ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ການປັບຄ່າໃຫ້ຖືກຕ້ອງແມ່ນຈຳເປັນເພື່ອຫຼີກເວັ້ນບັນຫາເຫຼົ່ານີ້.

ເປັນຫຍັງການປັບຄ່າໃຫ້ຖືກຕ້ອງຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນໃນການພິມ UV ແບບຕັ້ງໆ?

ການປັບຄ່າໃຫ້ຖືກຕ້ອງຮັບປະກັນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີ ໂດຍການມາດຕະຖານການຕັ້ງຄ່າຂອງເຄື່ອງພິມ ແລະ ການສ້າງໂປຟາຍ ICC ເພື່ອໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຜົນໄດ້ຮັບທີ່ຕ້ອງການ, ລດຜົນຜະກອບຂອງຄວາມຜິດພາດດ້ານສີ ແລະ ປັບປຸງຄຸນນະພາບການພິມ.

ການເລືອກວັດຖຸພື້ນຖານມີຜົນຕໍ່ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີແນວໃດ?

ວັດຖຸພື້ນຖານແຕ່ລະຊະນິດດູດສີຕ່າງກັນ, ສົ່ງຜົນຕໍ່ການສະແດງສີ. ວັດຖຸພື້ນຖານແຕ່ລະຊະນິດອາດຈະຕ້ອງການໂປຟາຍ ICC ທີ່ແຕກຕ່າງກັນເພື່ອບັນລຸຜົນໄດ້ຮັບທີ່ຖືກຕ້ອງ.

ໂປຟາຍ ICC ເຮັດຫນ້າທີ່ຫຍັງໃນການບັນລຸຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີ?

ໂປຟາຍ ICC ປ່ຽນສີຈາກຈໍສະແດງໄປເປັນການພິມ, ເພື່ອຮັບປະກັນຜົນໄດ້ຮັບທີ່ສອດຄ່ອງກັນທົ່ວວັດຖຸທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ໂດຍການປັບຕາມລັກສະນະເພີ່ມເຕີມຂອງວັດຖຸພື້ນຖານເປົ້າໝາຍ.

ຄວາມເຂັ້ມຂອງແສງ UV ແລະ ປັດໄຈການແຫ້ງເຂັ້ມສາມາດສົ່ງຜົນຕໍ່ສີແນວໃດ?

ພະລັງງານ UV ທີ່ຫຼາຍເກີນໄປສາມາດເຮັດໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງສີ, ໃນຂະນະທີ່ຄ່າພາລາມິເຕີການແຫ້ງຢ່າງຖືກຕ້ອງຈະຮັກສາຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງສີໃນທຸກໆການພິມ.